تاريخ : | | نویسنده : مدیر
آسیب های شایع در ورزشکاران

انجام هر فعالیت بدنی با آسیب همراه است اما ورزشکار می تواند با افزایش آگاهی و اطلاعات خود در ارتباط با انواع آسیب های ورزشی میزان احتمال بروز آسیب را کاهش داده و حتی دوره درمان را کوتاه کنند.

 

دکتر ترکمان متخصص ارتوپدی؛ به بررسی آسیب‌های شایع در ورزشکاران و راه‌های درمان و پیشگیری آن پرداخت.

مشروح این اطلاعات در زیر آمده است:

 

بیشتر سه مفصل مچ پا، زانو و شانه در ورزش دچار آسیب می شوند.

مچ پا:

در طرف خارج مچ پا سه لیگامنت اصلی وجود دارد و در طرف داخل لیگامنت مثلثی دلتئوید. این لیگامت‌ها در پیچ‌ خوردگی‌های مچ پا آسیب می‌بینند.

پیچ خوردگی مچ پا شایعه است و 20 تا 30 درصد دونده‌ها به آن مبتلا می‌شوند.

لیگامنت سین‌دس موز، بین دو استخوان درشت نی و نازک نی قرار دارد. این لیگامنت در پیچ خوردگی همراه با شکستگی، به خصوص در شرایطی که شکستگی بالاتر از سطوح مفصلی باشد، آسیب می‌بیند.

ورزشکار باید روی پارگی این لیگامنت تاکید داشته باشد چراکه اگر درمان نشود مچ پا تخریب می‌شود.

یک در هر ده هزار ورزشکار، دچار آسیب لیگامنت می‌شوند.

معمولا 10 درصد ورزشکاران، در لیگامنت سین دس موز، دچار آسیب می‌شوند.

 

مکانیسم آسیپ مچ پا؛

1- اگر پا به طرف داخل بچرخد لیگامنت‌های خارجی آسیب می‌بیند.

2- اگر خم بودن پا کمتر باشد، CFL آسیب می‌بیند.

3- لیگامنت‌های خلفی کمتر آسیب می‌بینند.

4- لیگامنت دلتئوید خیلی کم کاملا پاره می‌شوند مگر اینکه با یک تکه استخوان کنده می‌شود.

5- اگر سین دس موز دچار پارگی شود، استخوان تیموس دچار جابه‌جایی می‌شود. بنابراین نیروایی که به مفصل وارد می‌شود مچ پا را در عرض یکی، دو سال تخریب می‌کند.

آسیب های شایع در ورزشکاران

 

درجه‌بندی آسیب‌ها:

آسیب درجه یک: کشیدگی و پارگی مختصر لیگامنت در این حالت اتفاق می‌افتد. درد و التهاب کم است. در این حالت عملکرد ورزشکار دچار مشکل نمی‌شود و ناپایداری مفصل وجود ندارد. دوره درمان 10 روز است.

آسیب درجه دو: در این حالت پارگی لیگامنت ناکامل است. مفصل کمی دچار لقی می‌شود. درد، التهاب و خونریزی ناچیز است. بسته به محل آسیب درمان ممکن است یک و نیم تا دو ماه طول بکشد.

آسیب درجه سه: در این پارگی کامل اتفاق می افتد، درد شدید، التهاب، خونریزی و خونمردگی و لقی مفصل از علائم آسیب درجه سه است.

 

در کل غالبا جراحی خیلی لازم نیست اما، اگر مفصل لق باشد در شرایطی که هر سه لیگامنت پاره شده و یا لیگامنت با استخوان کنده شود، مفصل را باید جراحی کرد.

 

بعد از یکی، دو هفته بی‌حرکتی باید عضلات فرد تقویت شده و حسن تعادل ورزشکار را تقویت کنیم. تقویت نکردن حس چالاکی باعث آسیب مجدد می‌شود. چون در این شرایط ورزشکار نمی‌تواند در مقابل آسیب‌هایی که قرار است اتفاق بیفتد واکنش نشان دهد.

 

لحظه‌ایی که ورزشکار دچار آسیب شود باید قانون RICE را در مورد او رعایت کرد، یعنی به ترتیب استراحت، یخ درمانی، بانداژ، بالا نگه داشتن.

 

زمانی ورزشکار می‌تواند به ورزش برگردد که درد نداشته باشد و حرکت و قدرت طبیعی داشته باشد. ا گر ورزشکار به این موارد توجه نکند و به ورزش بازگردد ممکن است باز هم دچار پیچ خوردگی شود. افرادی که مکررا دچار پیچ خوردگی می‌شوند باید کفش‌هایی با کفی پهن بپوشند و یا کفشی استفاده کنند که کفی قسمت خارجی آن بلندتر باشد، تا پا حالت اورشن (چرخش به داخل) پیدا کند. از طرفی لازم است عضلات قسمت خارجی را تقویت کرده و از مچ بند و بانداژ استفاده کرد. در این شرایط اگر باز هم جواب نداد باید فرد را جراحی کرد.

درد مداوم:

اگر ورزشکار بعد از آسیب، دچار درد مداوم شد، احتمالا به آسیب غضروفی یا تاندونی مبتلا شده است که در این شرایط احتمال آسیب مجدد افزایش می‌یابد.

درد مداوم در ناحیه مچ دلایل مختلفی دارد:

1- گاهی یک تکه غضروف و استخوان از مفصل کنده می‌شود که با MIR قابل تشخیص است. در این شرایط اگر تکه کوچک باشد پزشک آن را با دستگاه آرتروسکوپ برمی‌دارد ولی اگر بزرگ بود، آن را فیکس (ثابت) می‌کند.

2- گاهی در ناحیه مچ پا چربی ایجاد می‌شود. در این شرایط پزشک در آن ناحیه دارو تزریق می‌کند اگر درد خوب نشد، تکه را برمی‌دارد.

3- این مورد در فوتبالیست‌ها شایع است. به علت ضربه به سمت لتار فلکشن و دورسی فلکشن کپسول مفصلی آسیب می‌بیند و در این شرایط وقتی ورزشکار پا رابه پایین و بالا خم می‌کند، دچار درد می‌شود. این درد در قسمت قدامی به سمت خارج احساس می‌شود. درمان آن ابتدا با دارو و فیزیوتراپی است اما، در مراحل حاد، درمان جراحی است.

4- گاهی تعدادی از لیگامنت‌ها مچ پا به دنبال کشیدگی دچار آسیب می‌شوند. در این شرایط ممکن است بافت اضافی ایجاد شود. این حالت بین درشت‌نی و نازک نی و تیموس اتفاق می‌افتد.

برای درمان این عارضه نسج نرم را با آرترسکوپ آزاد می‌کنند.

5- گاهی به طور مادرزادی بین استخوان‌های مچ پا جوش خوردگی وجود دارد. در شرایط عادی درد حس نمی‌شود اما، بعد از آسیب درد ایجاد می‌شود.

6- آسیب‌های تاندونی نیز باعث درد مداوم می‌شود. درمان آن با جا انداختن، بی‌حرکتی و در نهایت جراحی است.

آسیب دیدگی در ورزش

 

کف پا

صافی کف پا: دو نوع صافی کف پا ثابت و متحرک داریم. برای این عارضه درمان قطعی وجود ندارد، اما، اگر صافی کف پا با درد همراه باشد می‌توان از کفی برای کاهش درد ورزشکار استفاده کرد.

 

افزایش قوس پا: در این عارضه باعث درد پاشنه در واریوس شده و انگشتان به حالت خمیده درمی‌آیند. در مفاصل پا، پینه ایجاد می‌شود و درد زیادی در کف پا احساس خواهد شد. علت این عارضه می‌تواند مادرزادی، فلج اطفال، فلج مغزی، ضربه، تروما، شکستگی و ناهنجاری فقرات باشد.

اگر قوس پا ثابت باشد، باید از عمل جراحی استفاده کرد. اما، اگر ثابت نبود می‌توان با گچ‌گیری به ورزشکار کمک کرد.

 

زانو:

در زانو دو لیگامنت صلیبی (ACL ) داریم. این لیگامنت‌ها ممکن است هنگام فعالیت بدنی آسیب ببینند. اگر این آسیب با لقی پا همراه باشد، باید ACL را جراحی کنیم.

ACL پاره با پیوند از رباط‌های دیگر خود فرد بازسازی می‌شود.

زانو دو مینسک لترال و مدیال دارد. مینسک لترال آزاد است اما مینسک مدیال چون ثابت است، بیشتر آسیب می‌بیند. پارگی وسیع در مینسک باعث گیر افتادن و قفل شدن زانو می‌شود. در این حالت میزان صاف شدن زانو 5 درجه تا حالت طبیعی فاصله دارد. در نسج مینسک عروق خونی نداریم و فقط به یک سوم محیطی مینسک عروق خونی می‌رسد. اگر در قسمت‌هایی که مینسک فاقد عروق خونی است آسیب ایجاد شود احتمال درمان خیلی کم خواهد شد.

جراحی مینسک زمانی مجاز است که سن ورزشکار کمتر از 45-50 سال باشد. پارگی تازه باشد، زانو لقی نداشته باشد و در قسمت حاوی عروق عارضه ایجاد شده باشد.

 

آسیب‌ عضلانی:

آسیب عضلانی به میزان 20 تا 25 درصد در ورزش‌ها شایع است که منجر به ناراحتی برای ورزشکار می‌شود. با استراحت دو، سه هفته‌ایی درد آن کاهش می‌یابد. ولی اگر درمان به صورت کامل صورت نگیرد و ورزشکار به ورزش بازگردد درد مزمن ایجاد می‌شود.

 

دو گروه آسیب عضلانی داریم:

1) ضربه مستقیمی که باعث له‌شدگی عضله می‌شود

2) اسپرین و کشیدگی عضلانی

 

اگر خونریزی در غلاف عضله باشد، پخش می‌شود و دردسر کمتر است، در این شرایط 24 تا 72 ساعت بعد از عارضه بهبودی ایجاد می‌شود. اما، اگر خونریزی در داخل نسج باشد، درد شدید ایجاد می‌شود. هماتوم تشکیل شده و جذب آب میان بافتی باعث افزایش درد می‌شود. در هر شرایط باید ورزشکار بستری شود.

آسیب‌های عضلانی بیشتر در ورزشکاران بالای 35 سال سن اتفاق می‌افتد. وقتی ورزشکار در هوای سرد ورزش می‌کند یا به اندازه کافی گرم نکرده یا آسیب‌های قدیمی دارد احتمال ایجاد آسیب عضلانی افزایش می‌یابد.

برای کاهش احتمال آسیب عضلانی ورزشکاران باید حتما خود را گرم کنند اهمیت این موضوع در ورزشکاران میانسال افزایش می‌یابد.

کفش ورزشی

 

کفش ورزشی:

ورزشکار باید از کفش‌هایی استفاده کند که انگلشتان آزاد باشد و بهتر است جلوی پا یک تا یک و نیم سانتی‌متر فضا داشته باشد.

کف کفش باید خاصیت جذب شوک به خصوص در راه رفتن و دویدن داشته باشد. پشت کفش حدود دو و نیم تا سه سانتی‌متر بلند باشد. کفش باید کاملا به پا فیکس شود و پا و کفش هنگام ورزش با هم از زمین بلند شوند. اگر لقی داشته باشد باعث پیچ خوردگی پا خواهد شد.

 

بند و رویه کفش باید تهویه هوا را راحت کند. ضخامت کفش باید به حدی باشد که ورزشکار استوک را احساس نکند.

بهتر است کفش به علت تغییر سایز پا، در اواخر روز خریداری شود.



.: Weblog Themes By BlackSkin :.